مولانا
 

پاسخ دیوانگی از« ابراهیم صبا»

یارت شوم یارت شوم،هر چند آزارم كنی


نازت كشم نازت كشم،گر در جهان خوارم كنی


بر من پسندی گر منم دل را نساز غرق غم


باشد شفا بخش دلم،كز عشق بیمارم كنی


گر رانیم از كوی خود،ور باز خوانی سوی خود


با قهر و مهرت خوش دلم ، هر عشوه در كارم كنی


من طایر پر بسته ام،در كنج غم بنشسته ام


من گر قفس بشكسته ام،تا خود گرفتارم كنی


من عاشق دلداده ام بهر بلا آماده ام


یار من دلداده شو، تا با بلا یارم كنی


ما را چو كردی امتحان،ناچار گردی مهربان


رحم آر ای آرام جان بر این دل زارم كنی


گر حال دشنامم دهی روز دگر جانم دهی


كامم دهی الطاف بسیارم كنی


پاسخ به پاسخ دیوانگی «از سیمین بهبهانی»

گفتی شفا بخشم ترا،وز عشق بیمارت كنم


یعنی به خود دشمن شوم،با خویشتن یارت كنم


گفتی كه دلدارت شوم،شمع شب تارت شوم


خوابی مبارك دیده ای ترسم كه بیدارت كنم...

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 15:7  توسط الهام  |