آفرین

آفرین بر هنر و هیبت دل   چو تویی را بدر آورد ز گل

آفرین بر قد سرو تو نگار     آفرین بر قدح باده گسار

آفرین بر کرم و حکمت یار   آفرین بر قد سرو تو نگار

خلوتی دارم که در آن دلخوشم

هر کسی روزی ز خود پرسد کیم؟     گر نیابد خویش..

هر چه هستم خوب می دانم کمم    زین جهت گاهی گرفتار غمم