در یک جامعه مرفه و با دانش و فرهنگ و با قانون و نظم و ثروتمند و با برکت است که روان و وجدان خود بخود تعالی یافته و پیراسته می شود 🌟
پندار نیک🐣گفتار نیک 🐣کردار نیک🐣
🔺قبل از هر عملی همفکری با وجدان خودت
🔻توجه به خداااااا وند
🔺شوق و ذوق به دانستن
🔻دانش و بینش و منش پاک
☄با شکوه زندگی می کنم☄
سهمی از رجعت انسان
سهمی از خدا شدن باش
سهمی از معجزه عشق
سهمی از معراج من باش
خدایاااااااااااااا عاشق با تو بودنم..
دوباره خواندن را دوست دارم نوشتن را هم همینطور
دلم تنگ شده کاش مولانا دعوتم کنه قونیه!
بر تخته دل که من نگهبانم و تو خطی بنوشته ای که من خوانم وتو
گفتی که بگویمت چو من مانم و تو این نیز از آنهاست که من دانم وتو
حافظ خلوت نشین دوش به میخانه شد از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد
شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب باز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد
صوفی مجنون که دی جام و قدح می شکست دوش به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد
نادیده رسد حکمت و الهام ز دیدار در خواب روان منتظر لحظه بیدار
بیدار نگردد خرد خام در این کوی رازی است که قفلش زده با رشته ای از موی
این موی همان زلف پریشان نگار است بر آدمکان بسته و سرگرم به کار است
شد هدیه به من شانه زدن بر تو ز این موی بازی همه عشق است و میانه شده ام گوی..
برخیز که آویخت ترازوی قیامت برسنج ببین که سبکی یا تو گرانی
هر سوی نشانی است ز مخلوق به خالق قانع نشود عاشق بیدل به نشانی
بر خیز و بیا دبدبه عمر ابد بین تا باز رهی زود از این عالم فانی
بر صورت سنگین بزند روح پذیرد حیف است که از این روح تو محروم بمانی
آفرین بر قد سرو تو نگار آفرین بر قدح باده گسار
آفرین بر کرم و حکمت یار آفرین بر قد سرو تو نگار
هر چه هستم خوب می دانم کمم زین جهت گاهی گرفتار غمم